سلام بر عشق

مادرم پنجره رو دوست نداشت...
با وجودی که بهار از همین پنجره می آمد و مهمان دل ما می شد ...
مادرم پنجره رو دوست نداشت ...
با وجودی که همین پنجره بود که به ما مژده ی باز آمدن چلچله ها را می داد...
مادرم می ترسید
که لحاف نیمه شب از روی خواهر کوچک من پس برود ...
یا که وقتی باران می بارد
گوشه ی قالی ما تر بشود ...
هر زمستان  سرما
روی پیشانی مادر خطی از غم می کاشت ...
پنجره شیشه نداشت ............................